VIRGINIA WOOLF

Egun hauetan ospatu  da Virgina Woolfen jaiotza, 1881ean jaio eta 1941ean bere buruaz beste egin zuen idazle britaniarra gaur egungo erreferentzia da literatur munduan. Horregatik, adibidez Pikara aldizkarian  Virginia Woolfen urtebetetzea dela eta, Oihana Etxebarrietak britainiar idazlearen ibilbidea eta ekarpen feministak gogoratzen ditu: "Virginia Woolfen nobelagintza hala ere, asko aztertua, eta ezagutzera emana izan da. Narrazio moduetan egin zuen berrikuntza azpimarratzen da alde batetik zein bestetik. Barruko ahotsak eta pertsonaien burutazio eta bakarrizketak adierazten maisua izan zela diote aditu ugarik. Baina honetaz gain, kontuan hartzeko beste fazetak ere zituela azpimarratu nahiko nuke gaur. Bere saiakerak, feminismora gehien hurbildu ahal gaituztenak direla esatera ausartuko nintzateke. "Hiru Ginea" eta"Gela bat norberarena"  testu sakon eta hausnartzaileak ezagutzeko modukoak dira."

Olaziregi irakasleak Intimizmoaz haraindi: emakumezkoek idatziriko euskal literatura http://www.euskomedia.org/PDFAnlt/literatura/17/17003075.pdf lanean honako hau idatzi zuen idazleaz: " Virginia Woolfengana itzuliz, gauza jakina da, bere ekarpen literarioa onartuz ere, egile nekaezin honen bibliografia oparoa (dela narratibazko lanek osatzen dutena, dela entsegu edo egunkarietako artikuluek bilbatzen dutena) gorabehera handikoa izan zela". Ondoren bere lanez honako zerrenda eskeiniko du: "egilearen bibliografia zabalean, egun kritikagintzak gailur kontsideratzen dituen Mrs. Dalloway (1925), To the Lighthouse (Farorantz, itz: A. Garikano, Ibaizabal) (1927), Orlando (1928) edo  The Waves [Olatuak] (1932) nobelak azpimarratu beharko genituzke".

Mariasun Landak honako  gogoeta interesgarria egin zuen "Norberaren gela" liburuaz:

Jakina den bezala mende honetako ingeles idazle onenetariko bat izan zen Virginia Woolf. Eta bere nobela ezagunak baztertu baditut ere, "Norberaren gela" saio laburra komentatzearena liburu honek nigan eragin handia izan duelako da, betidanik asko interesatu zaidan gai bati buruz jarduten baita: emakumea eta artearen arteko harremanez.

Kontutan hartu behar da, 1929 urtean idatzi zuela Virginia Woolfek liburu hau. Berak 47 urte zituela nobela batzuk idatziak zeuzkan, besteak beste: "Jakue-ren gela" (1922) eta "Mrs Dallowey" (1925) eta Bloomsbury deituriko taldearen ardatzekotzat konsideratua zegoen. Esan dezagun baita ere, lehen mundu gerraren ondoko urte haietan  ingeles emakumeen egoerak aldaketa  ugari ezagutu zituela: etxetik kanpoko lanaren mundua zabaldu zitzaien emakumeei, boto eskubidea lortu zuten sufragisten aldarrikapenen ondorioz, baita nork bere dirua administratzeko eta zenbait  unibertsitatetan sartzeko eskubidea ere.

Beraz "Norberaren gela" liburua Virginia Wolfek emakumea eta nobela gaia zituen bi hitzalditan oinarritua dago. Agian, hortik datorkio idazkerari solas giroa eta aldi berean eruditoa den kutsu berezia.

http://virginiawoolf.gipuzkoakultura.net/Woolf_norberaren_gela_eu.php

URTE BERRI ON!

Urte berri ona izan dezazuela!, eta ze modu hobea urteaz gozatzeko datorren urteko hilabete bakoitzeko liburu bat proposatzea baino, ikus ezazue behetiko bideoa merezi baitu. 

http://bookhunterblog.wordpress.com/2012/12/31/2013-12-meses-para-leer/

                                                                     

LOS OJOS DEL PELÍCANO

Hoy queremos recomendaros a uno de los jóvenes valores de la poesía española contemporánea Fernando Valverde, por ello,  para iniciaros en su obra,  os recomendamos este libro escrito por el joven poeta granadino:  Los ojos del pelícano.

Los pelícanos tienen una forma peculiar de cazar. Planean hasta que avistan a su presa y se lanzan en picado hacia el agua. El golpe es brutal. Pero los pelícanos salen triunfantes con el pez en el pico. Sin embargo, los golpes contra el mar cobran su factura. Muchos pelícanos mueren ciegos. Un pescador le reveló todas estas cosas al poeta y periodista Fernando Valverde cuando contemplaba, maravillado, la precisión depredadora de estas aves en una aldea nicaragüense situada junto al océano Pacífico.

 A fuerza de golpear los sueños con la realidad, los seres humanos acaban encontrando el dolor", afirma el poeta granadino. "Muchas piezas fundamentales de mi infancia se han derrumbado sin que pudiera hacer nada. Con la excepción de mi hermano, todos los protagonistas de mi infancia han desaparecido. Cuando pierden la vista, los pelícanos son conscientes de su ceguera y se matan a sí mismos", explica Valverde, que ha dedicado seis años a la escritura de este libro.

Entrevista con Raquel Lanseros y Fernando Valverde

BOGA-BOGA

Itxaro Bordak aitzinetik idatziriko eleberri beltzaren ildotik, Amaia Ezpeldoi protagonista duen bosgarren nobela  da Boga boga (Susa argitaletxea) izenburuaz azaldu zaiguna, detektibe ospetsua aspaldiko desagertze bat argitzen tematuko da.

Badira 25 urte pasa Jana Elgebeltz garaztarra azkenekoz ikusi zutela, 1985ean Baionako festetan. Baina Janaren anaia Danielek bilatu du leku guztietan, mundu osoa aspertu du galdezka eta ez du aztarnarik aurkitu. Bost neska adiskideren laguntzari esker, aferaren muinera hurbiltzen hasiko da Amaia Ezpeldoi detektibea, eta pixkanaka ohartuko da nor zen Jana Elgebeltz: klandestinitatean engaiatutako ekintzailea.

Anima zaitezte Itxaro Bordaren azken eleberria irakurtzen, inolako zalantzarik barik meresi du eta:

URTEBETETZE FESTA

 

Castillo-Suarezen http://zubitegia.armiarma.com/?i=153 azken olerki liburua dakarkizuegu, ea atsegin duzuen, hartu atseden eta irakurri lasai merezi baitu, hona hemen izandako aurkezpenaren berri:

 http://www.noticiasdenavarra.com/2012/11/22/ocio-y-cultura/poesiak-ez-du-mundua-aldatuko-gu-aldatuko-gaitu

CRÓNICA SENTIMENTAL EN ROJO

Esta vez queremos recomendaros una novela de Francisco González Ledesma  que es una referencia en la novela negra del tardofranquismo: Crónica sentimental en rojo, espero que sigáis con atención los pasos del inspertor Méndez.

                                                                      
http://es.wikipedia.org/wiki/Francisco_Gonz%C3%A1lez_Ledesma

Nos encontramos ante una novela sarcástica y dura, tan directa como un impacto, dotada de una elegante crueldad, pero también de una inolvidable ternura. El viejo inspector Méndez oficia en las tinieblas de «otra» Barcelona que el lector irá descubriendo poco a poco, emoción a emoción. Un relato que abre nuevos caminos en el arte de narrar.

IDAZTEN ARI DELA IDAZTEN DUEN IDAZLEA

 Oraingoan ipuin liburu batekin gatoz, Idazten ari dela idazten duen idazlea izenburua duen lanarekin, behar honen orrialdeetan zehar  literaturarekin zer ikusia duten gaiez gauzatzen dira narrazio laburrak. Kontuan izan behar da, Iban Zalduak narrazio laburra lantzeaz gain,  behin eta berriz plazaratu duela bere iritzia gaur egungo euskal literaturaren inguruan http://eibar.org/blogak/volga, dirudienez lan berri honetan literatura munduan fikzioaren bidez sakondu nahi izan du.

 Juan Luis Zabala Donostia

Francis Bacon margolariak elkarrizketa batean —artista gazte bati zer aholku emango liokeen galdetu ziotelarik— eman zuen erantzunari oso zentzuzkoa irizten dio Iban Zalduak: «Ez nioke aholku berezirik emango», adierazi zuen Baconek. «Bakarrik bere burua onar dezala, eta onar dezala zer den, eta jorra ditzala bakarrik harrapatzen eta obsesionatzen duten gaiak. Urrun dadila apaingarri hutsa den horretatik». Zalduak ez du uste bera artista denik —artisautzatik gertuago ikusten du bere burua—, baina, Baconek aholkatzen zuen bezala, literaturaren inguruan obsesionatzen duten gaiak jorratu ditu Idazten ari dela idazten duen idazlea ipuin liburuan (Elkar); literaturaren inguruan dituen «maniak», haren hitzetan esanda 

http://paperekoa.berria.info/kultura/2012-10-18/038/001/ipuin_bildumen_zalea_naiz_baina_azken_biak_ipuin_liburu_irten_zaizkit.htm