"Liburu bat duenak (irakurtzen badu), altxor bat du."/"Quien tiene (y lee) un libro, tiene un tesoro."



jueves, 18 de octubre de 2012

XX. MENDEKO POESIA KAIERAK, PATZIKU PERURENA




Oraingoan Patziku Perurena idazlearen olerkigintza http://www.susa-literatura.com/cgi-bin/liburuak.pl?lib=kaie19 gomendatu nahiko nizueke, olerki indartsuak dire zentzu eta gogoetez beteak, gure lurraldeko erreken oihartzuna jasotzen dutenak  neguko egunsenti lanbrotsuetan.



Martxoko gau betea zen
oro oskarri argi ahulez estalia.
Azienda gobernatu ondoren
atarian aita, zohardiari so.
Hegaztien lokantuz hontza, aldizka
beheko ibar ilunetik hegialdera.
Oholtzaz inguratua, logelan ama
zura zaharrei begira ohantzean etzana.
Malkoak masailetan behera
oinazezko atsegin betean balakuka
seme sortu berria altzoan duela.
Han, oholtza eta abere artean
sortu zen argiaren dizdira
han gelditu ziren ene begiak
sabai azpiko armiarma sareetan
han eman zidan haizeak arnasa.
Han galdu nituen eskuak
odola, elurra eta beleen artean.
Geroragoan, haurtzaroan ere
han bete nuen armairua
miru luma eta hartzuriz.
urkihosto eta muxika hezurrez.
Han hozkatu ninduten lehenbizikotz
laztantzen nituen erleek...
ihes egiten eskura nahi nituen
larratxori izukorrek.
Han ikasi, oro amoltsuki maitatuz
bakarrago izaten.


w 1984
© Patziku Perurena


                                                                

viernes, 5 de octubre de 2012

Un asesino solitario


La semana pasada tuve la suerte de asistir a un curso sobre novela negra, en una de las jornadas el ponente, un joven profesor mejicano,  nos recomendó la lectura del  libro titulado "Un asesino solitario" de Elmer Mendoza. Nos dijo que la novela trata de un joven sicario que, durante el viaje para ir a la ciudad donde realizaría su siguiente asesinato,  reflexiona sobre su existencia y lo que le condujo a vivir del crimen. El libro puede resultar interesante para comprender un poco mejor la violencia en la que está sumida la sociedad mejicana.




martes, 18 de septiembre de 2012

La casa de los espíritus


Durante la primera evaluación los alumnos de 1º de Bachiller van a leer La casa de los espíritus de Isabel Allende. Aunque en principio pueda resultar algo extensa para el alumnado, creemos que como introducción a la narrativa latinoamericana puede resultar un libro adecuado, pues permite entender mejor el concepto de "realismo mágico" así como la reciente historia latinoamericana.

lunes, 10 de septiembre de 2012

Udazkeneko literatura uzta

Udazkeneko literatura uzta, bost nobela eta ipuin-liburu ugari 

Kirmen Uribe, Mikel Antza, Alberto Ladron Arana, Karlos Linazasoro eta Itxaso Araque dira udazkenerako nobela ziurtatu duten idazleak. Hilabete hauetarako nobedadeak prestatzen ari dira Euskal Herriko argitaletxeak (irakurri berria)

jueves, 6 de septiembre de 2012

Bakea gudan


Oraingoan Joxe Azurmendi filosofia irakasleak Unamunoren Paz en la guerra eleberriaren gainean eginiko azterketa dakarkizuegu. Unamunoren lanaren inguruko hausnarketa honek Historian eta Filosofian sakontzen lagunduko digu, adibidez J. Rojok bere kritikan zera idatzi du:

Joxe Azurmendik ez du inolako aurkezpenik behar, euskal kontuez arduraturik dagoen irakurle euskaldunak dudarik gabe haren lanen berri izango baitu. Erudizio handia, zorroztasun ideologikoa eta batez ere aztertzen duen gaiaren azaleko itxuraren azpian aurkitzen diren kontraesanak nabarmentzeko trebetasuna azpimarra daiteke bere idazlan guztietan. Beraz, Bakea gudan. Unamuno, historia eta karlismoa izenburuko saiakera-liburu hau irakurtzen duenak aldez edo moldez susmatuko du zer aurkituko duen bertan: Unamunoren Paz en la guerra nobelaren irakurketa zorrotza, non Bilboko idazlearen kontraesanak nabarmenduko diren. Baina Azurmendiren saiakera-liburua ez da bilbotarrari egindako kritika bat bakarrik. Azurmendik Unamunoren nobelan agertzen diren planteamenduetan agertzen diren oinarri filosofikoak eta planteamendu horietatik atera daitezkeen ondorioak aztertzen ditu. Izan ere, Unamunoren testua nobela izan arren, Azurmendik ez du literatur azterketarik egiten. Unamunok nobela eraikitzeko erabili dituen kontrajarpenak nabarmentzen dira Azurmendiren saiakeraren hasieran. Honela ikusiko dugu nola Unamunoren liburua elkarren lehian dauden osagaien tentsiotik sortua den, garrantzitsuena nekazari-mundua / hiria delarik. Baina kontrajarpen hau naturaleza / kultura kontrajarpenaren forma bat besterik ez litzateke izango. Eta kontrajarpen hauek azaltzeko Unamuno Herbert Spencerren filosofian oinarritzen da. Ikuspuntu honetatik begiratuta Euskal Herria historiatik aparte gelditu dela esan daiteke, historia estatua osatu ahal izan zuten nazioei baitagokie. Baina Euskal Herriak, historiarik gabeko herri moduan aurkezten delarik, ordainez-edo barne-historia edukiko luke. Edonola ere, ez dugu ahaztu behar Unamunoren planteamendu hauetan ez dagoela historiaren azterketarik, baizik eta historiari buruzko teoria aprioristiko bat, fedearen mailan dagoena, XIX. mendeko filosofiaren zordun. 


Bakea gudan / Joxe Azurmendi / Txalaparta, 2012
Unamunoren karlismoa Javier Rojo / El Correo, 2012-08-11

miércoles, 18 de julio de 2012

Baztango Mintzoa: gramatika eta hiztegia

Hona hemen Baztango euskalkia hobeki ezagutzeko ezinbestekoa dugun lan bikaina, Maite Lakar eta Pello Salabururen eskutik euskara bere osotasunean, gramatika kontzeptuak eta bailarako euskalkia hobeki ezagutzeko parada izanen dugu. Benetan lan aproposa ahoan darabilgun mintzoa zaindu eta trebatzeko. http://www.euskaltzaindia.net/dok/iker_jagon_tegiak/63472.pdf




martes, 17 de julio de 2012

Stendhal

Entre los escritores de comienzos del siglo XIX cabe destacar a Stendhal, quien es considerado como el padre de la novela moderna por su arte narrativo,http://es.wikipedia.org/wiki/Stendhal el realismo y la psicología se funden en su obra en una prosa rica y personal que parece no sufrir el paso de los años. Tanto "Rojo y negro" como la "Cartuja de Parma" son dos obras cuya lectura produce un extraordinario deleite, y si no estáis de acuerso conmigo tal vez os convezca el criterio de un  escritor que ya es un clásico, Antonio Muñoz Molina escribe lo siguiente sobre Stendhal: "es el escritor que escribe como habla y como respira; de vez en cuando se embarca en el proyecto de una novela, pero de un modo y otro está escribiendo siempre, sin propósito, por afición y por vicio, por el simple hábito de hacerlo, igual que viaja o pasea por la calle o se sienta en un cafe"http://cultura.elpais.com/cultura/2012/07/11/actualidad/1342018589_389963.html